Խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցած կուսակցությունները քարոզարշավի ընթացքում ծախսել են ավելի քան 2.1 միլիարդ դրամ (շուրջ 5.2 միլիոն դոլար)։
Factor.am-ի ուսումնասիրությունը, հիմնված Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի և Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողովի տվյալների վրա, բացահայտում է ոչ միայն ծախսերը, այլև քաղաքական ուժերի կողմից ստացված «նվերները» և հաշվետվությունների անհամապատասխանությունները։
«Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը ամենաշատն է ծախսել՝ 777.3 միլիոն դրամ։ Կուսակցությունը նաև ստացել է անհատույց անշարժ գույք՝ 129 նախընտրական շտաբների տեսքով, որոնց ընդհանուր արժեքը գնահատվում է 10.6 միլիոն դրամ։
«Ուժեղ Հայաստան» դաշինքը ծախսել է 467.5 միլիոն դրամ և ստացել անհատույց ապրանքներ ու ծառայություններ, ներառյալ Սոֆի Մխեյանի և Ներսիկ Իսպիրյանի համերգային ելույթները՝ համապատասխանաբար 7.5 և 5.5 միլիոն դրամ արժեքով։ Սա հակասում է դաշինքի ղեկավար Սամվել Կարապետյանի նախկին հայտարարությանը, թե «երգիչ չենք գտնում, վախենում են»։
Ռոբերտ Քոչարյանի «Հայաստան» դաշինքը ծախսել է 322.3 միլիոն դրամ և ամենաշատն է գովազդել սոցիալական հարթակներում՝ ծախսելով 59.1 միլիոն դրամ։ Դաշինքի հաշվետվություններում շտաբների մեծ մասի հասցեները նշված չեն, իսկ 28 տարածքի համար, որոնք ՀՅԴ սեփականությունն են, նշված է «վարձակալություն»՝ 4.8 միլիոն դրամ ընդհանուր արժեքով, ինչը ենթադրում է, որ դաշինքը վարձակալել է իր անդամներից մեկի տարածքները։
«Միասնության թևեր» կուսակցությունը, ըստ «Դոսյե» կենտրոնի, ՌԴ նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ Սերգեյ Կիրիյենկոյի ենթակայությամբ գործող ԷԻՍԻ ինստիտուտից ստացել է շուրջ 926 միլիոն դրամի աջակցություն։ Կուսակցության առաջնորդ Արման Թաթոյանը հերքել է ֆինանսավորումը՝ որակելով այն «կեղծիք», սակայն այս գումարը չի արտացոլվել հաշվետվություններում, իսկ «Անկախ դիտորդ» դաշինքը հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել։
Հաշվետվությունների անհամաչափությունները, մասնավորապես եթերաժամի ծախսերը ներկայացնելիս, ինչպես նաև անհատույց «նվերների» շուրջ առկա հարցերը, մատնանշում են ընտրական ֆինանսավորման թափանցիկության հետ կապված լուրջ խնդիրներ։ Քաղաքական ուժերի հաշվետվությունների հանդեպ հանրային վերահսկողության ուժեղացումը մնում է չլուծված խնդիր՝ ապահովելու արդար և թափանցիկ ընտրական գործընթացներ։
