ԵՐԵՎԱՆ, 14 մարտի – Gisher.me. «Հայ ազգային կոնգրես» կուսակցության 23-րդ համագումարը դարձավ կոշտ քաղաքական հայտարարությունների հարթակ, որի կենտրոնում ՀԱԿ փոխնախագահ Լևոն Զուրաբյանի ելույթն էր։ Զուրաբյանը, անդրադառնալով Հայաստանի ներքին և արտաքին մարտահրավերներին, աննախադեպ կոշտությամբ քննադատեց ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին՝ նրան անվանելով Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի «կամակատար» և «կուսակալ» Հայաստանում։ Այս հայտարարությունը հնչեցրեց լարված քաղաքական մթնոլորտի ֆոնին, երբ երկիրը պատրաստվում է 2026 թվականի հունիսի 7-ին կայանալիք հերթական խորհրդարանական ընտրություններին։
Զուրաբյանը իր ելույթում մատնանշեց Սահմանադրության օրենքների կոպտագույն խախտումները, որոնք, ըստ նրա, դրսևորվում են հոգևորականների և քաղաքական ընդդիմախոսների դեմ հալածանքներով։ Նա պնդեց, որ Նիկոլ Փաշինյանն իրեն հռչակել է դիկտատոր և որոշել է, որ «պետությունը ինքն է»։ Այս մեղադրանքները լուրջ մտահոգություններ են առաջացնում երկրում ժողովրդավարության և օրենքի գերակայության վերաբերյալ։
ՀԱԿ փոխնախագահը հատուկ ուշադրություն դարձրեց կոռուպցիայի խնդրին՝ նշելով, որ «կեղծ խաղաղության այս խոսակցությունների ու դատարկ սրտիկների, հեծանվային շոու արշավների, մարկետինգային ծամածռությունների հետևում թաքնված է մեծ համակարգային, լավ կարգավորված կոռուպցիա»։ Նա նաև օգտագործեց «Վարչաբենդի» և «Վարչաբանդա» բառախաղը՝ ընդգծելու համար, որ եթե նախկինում կոռուպցիան դրսևորվում էր բիզնեսմենների կողմից նախագահին կանխիկ գումարներ տալով՝ արտոնություններ ստանալու համար, ապա այսօր նույնն արվում է կառավարության նիստերով, կարգավորված ձևերով։ Սա ենթադրում է կոռուպցիայի ինստիտուցիոնալացում, որը շատ ավելի վտանգավոր է պետության համար։
Զուրաբյանը խիստ քննադատության ենթարկեց նաև Փաշինյանի արտաքին քաղաքականությունը և 2019 թվականի Մինսկի խմբի հայանպաստ խաղաղության առաջարկը մերժելու որոշումը, ինչը, ըստ նրա, երկիրը սուզեց «ազգակործան պատերազմի հորձանուտը»՝ հանգեցնելով «հայոց պատմության ամենախայտառակ և նվաստացուցիչ պարտությանը»։ Նա զարմանք հայտնեց, որ վարչապետը հանդգնում է այս ամենը ներկայացնել որպես «ինքնիշխանության պահպանման մեծագույն հաղթանակ»։
ՀԱԿ փոխնախագահը խղճուկ է համարում հայ առաքելական սուրբ եկեղեցու նկատմամբ հարձակումները, որոնք, ըստ նրա, ուղղված են պատմամշակութային ինքնությանը քայքայիչ հարվածներ հասցնելու նպատակին։ Այս հարձակումները, նրա կարծիքով, թուլացնում են ազգային միասնությունը և խաթարում հայ ժողովրդի հոգևոր հիմքերը։
Զուրաբյանը շեշտեց, որ հայությանը այսօր օդի պես անհրաժեշտ է համերաշխություն և համախմբվածություն՝ արտաքին սպառնալիքներին դիմագրավելու համար։ Նա մտահոգություն հայտնեց, որ իշխանությունը քաղաքական բոլոր ընդդիմախոսներին, որոնք կարող են լուրջ մարտահրավեր նետել առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններում, վերագրում է խաղաղության օրակարգը իբր պայթեցնելու և Ռուսաստանին ծառայելու շինծու մեղադրանքներ։ Սա, ըստ նրա, նպատակ ունի պառակտել հասարակությունը և թուլացնել ընդդիմության դիրքերը։
Լևոն Զուրաբյանը կարծում է, որ ժամանակն է 1988 թվականի շարժման հոգուն հավատարիմ, ժողովրդի հավաքական հզորությամբ, ձևավորել ազգի շահերից բխող իսկական հայկական օրակարգ։ Նա ընդգծեց, որ համագումարի ընթացքում հնչած ելույթները թույլ են տալիս եզրակացնել, որ համախմբումը, կոնսոլիդացիան, ինչի մասին իրենք խոսում են, իրատեսական է։ ՀԱԿ 23-րդ համագումարին մասնակցում էին «Լուսավոր Հայաստան», «Ապրելու երկիր», «Ուժեղ Հայաստան», «Նոր ուժ», «Հաղթանակ» կուսակցությունների անդամները, ինչը վկայում է ընդդիմադիր ուժերի միավորման լայն հնարավորությունների մասին։
Առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցելու վերաբերյալ արդեն հայտարարել են ՀՀ 2-րդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը, Երևանի նախկին քաղաքապետ Հայկ Մարությանը՝ իր «Նոր ուժ» կուսակցությամբ, ՀԱԿ-ը, որի վարչապետի թեկնածուն Լևոն Զուրաբյանն է, «Հանրապետություն» կուսակցությունը՝ Արամ Սարգսյանի գլխավորությամբ։ Պաշտոնապես հայտարարել է նաև Սամվել Կարապետյանի «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցությունը, ինչպես նաև ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանը, որն իր «Առաջարկ Հայաստանին» ծրագիրն ուզում է «Նոյյան տապան» դարձնել ընդդիմադիր ուժերի համար։ «ՀայաՔվե» ազգային քաղաքացիական միավորումը և «Միասնության թևեր» քաղաքական նախաձեռնությունը նույնպես ընտրություններին կմասնակցեն միասին։ Այս լայն կոնսոլիդացիան ցույց է տալիս, որ ընդդիմությունը լուրջ է տրամադրված իշխանափոխության հարցում և պատրաստ է միավորել ուժերը՝ ընդհանուր նպատակների հասնելու համար։
Զուրաբյանի ելույթը և ընդդիմադիր ուժերի համախմբումը վկայում են Հայաստանում քաղաքական լարվածության աճի մասին։ Առաջիկա ընտրությունները խոստանում են լինել բուռն և որոշիչ՝ երկրի ապագա ուղղությունը որոշելու առումով։ Ընդդիմությունը փորձում է մոբիլիզացնել հասարակությանը՝ ընդգծելով կոռուպցիայի, իշխանության չարաշահումների և ազգային շահերի դավաճանության խնդիրները։ Իսկ իշխանությունը, իր հերթին, փորձում է հակադարձել՝ ընդդիմությանը մեղադրելով երկրի կայունությունը խաթարելու և արտաքին ուժերի շահերին ծառայելու մեջ։ Այս քաղաքական պայքարում հայ ժողովրդի ճակատագիրը կախված է լինելու նրանից, թե որ ուժը կկարողանա ավելի համոզիչ լինել և ստանալ հանրության վստահությունը։
