2026 թվականի մայիսի 22-ը կմտնի «Մանչեսթեր Սիթիի» պատմության մեջ՝ որպես Խոսեպ Գվարդիոլայի հետ հրաժեշտի օրը՝ մարդու, ով վերաշարադրեց ակումբի պատմությունը։ Տասնամյա աննախադեպ գերակայությունից և հաղթանակներից հետո իսպանացի մաեստրոն հեռանում է «քաղաքայիններից»՝ թողնելով ոչ միայն գավաթներ, այլև խաղի մի ամբողջ փիլիսոփայություն։ Չնայած այն հանգամանքին, որ վերջին մրցաշրջանն ավարտվեց Պրեմիեր լիգայի «ոսկե մրցավազքում» պարտությամբ, Պեպի մեծությունը Մանչեսթերում մնում է անվիճելի։
Ժամանելով 2016 թվականին՝ փոխարինելու Մանուել Պելեգրինիին, Գվարդիոլան սկսեց համաշխարհային մակարդակի նախագծի կառուցումը։ Տասը տարվա ընթացքում նրա ղեկավարությամբ «Սիթին» վեց անգամ դարձել է Անգլիայի չեմպիոն, երեք անգամ բարձրացրել Անգլիայի գավաթը (որոնցից վերջինը նվաճվել է ընդամենը մի քանի շաբաթ առաջ «Չելսիի» հետ մարտում), երեք անգամ հաղթել երկրի Սուպերգավաթը և հինգ անգամ՝ Անգլիական լիգայի գավաթը։ Սա 40 հնարավոր ներքին գավաթներից ապշեցուցիչ 17-ն է, ինչը հստակորեն խոսում է Մառախլապատ Ալբիոնում նրա գերակայության մասին։
Սակայն Պեպի թագի իսկական մարգարիտը ՈւԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայում երկար սպասված հաղթանակն էր։ Մի քանի անհաջող փորձերից հետո, ներառյալ 2021 թվականի եզրափակչում «Չելսիից» կրած անհաջող պարտությունը, «քաղաքայինները» վերջապես նվաճեցին Եվրոպան 2023 թվականին՝ հաղթելով «Ինտերին» Ռոդրիի միակ գոլի շնորհիվ։ Այս հաղթանակը ճանապարհ հարթեց դեպի ՈւԵՖԱ-ի Սուպերգավաթի և աշխարհի ակումբային առաջնության հաղթանակները՝ վերջնականապես ամրապնդելով «Մանչեսթեր Սիթիի» կարգավիճակը՝ որպես մոլորակի մեծագույն ակումբներից մեկի։
«Ես հոգնած եմ։ Հանգիստ եմ և գոհ։ Այս անիծյալ գավաթն այնքան դժվար է նվաճել»,- խոստովանել էր Գվարդիոլան Ստամբուլի եզրափակչից հետո։ Այս խոսքերն արտացոլում են այն ձեռքբերման ողջ բարդությունն ու արժեքը, որը նա բերեց Մանչեսթերի կապույտ հատված։ Նրա՝ թիմեր կառուցելու, նոր անուններ բացահայտելու (հիշենք Լիոնել Մեսսիին «Բարսելոնայում») և մեծ հաղթանակներ տանելու կարողությունը Գվարդիոլային դարձրել է ժամանակակից ֆուտբոլի ամենաազդեցիկ մարզիչներից մեկը։ Նա միակն է, ով երեք տարբեր ակումբների հետ նվաճել է ՈւԵՖԱ-ի Սուպերգավաթը, ինչն ընդգծում է նրա յուրահատկությունը։
Ի՞նչ է սպասվում Պեպին հաջորդիվ։ Չնայած մինչև 2027 թվականի ամառը գործող պայմանագրին, որը նա երկարաձգել էր 2024 թվականի նոյեմբերին՝ «Սիթիի» ճգնաժամի շրջանում, որպեսզի վերակառուցում իրականացնի, նրա հեռանալու մասին լուրերը չեն դադարում։ Հնարավոր է, որ նա կմնա ակումբում այլ պաշտոնում, կամ կորոշի նոր մարտահրավեր ընդունել՝ առաջին անգամ գլխավորելով ազգային հավաքական, օրինակ՝ Իտալիայի, ինչպես ենթադրում են ԶԼՄ-ները։ Մի բան պարզ է. տասնամյա լարված աշխատանքից հետո Գվարդիոլային անհրաժեշտ է հանգստանալ։ Բայց ուր էլ որ տանեն նրա հետագա քայլերը, «Մանչեսթեր Սիթիում» նրա թողած ժառանգությունը հավերժ կմնա մեծ։
