Մերձավոր Արևելքում լարվածությունը հասել է կրիտիկական կետի, երբ Իրանի կողմից Կատարի հեղուկ բնական գազի (ՀԲԳ) օբյեկտների վրա հարվածները հանգեցրել են էներգակիրների համաշխարհային գների աննախադեպ աճի։ Եվրոպայում գազի գները թռիչքաձև աճել են 30%-ով, իսկ նավթի համաշխարհային գները՝ 7%-ով այն բանից հետո, երբ Իրանը պատերազմի նոր փուլ մտավ Ամերիկայի և Իսրայելի հետ՝ հարձակվելով Կատարի Ռաս-Լաֆֆան քաղաքում գտնվող աշխարհի խոշորագույն գազի գործարանի վրա։ Այս հարվածը պատասխան էր Իսրայելի կողմից Հարավային Պարս գազի հանքավայրի իրանական հատվածի վրա հարձակմանը։
QatarEnergy-ի գլխավոր տնօրեն Սաադ ալ-Քաաբին հայտարարել է, որ ՀԲԳ օբյեկտները լրջորեն վնասվել են, և դրանց վերականգնումը կպահանջի երեքից հինգ տարի։ Կատարը կորցրել է ՀԲԳ արտադրության իր արտահանման հզորությունների 17%-ը։ Կատարի վարչապետ Մոհամմեդ բին Աբդուլռահման Ալ Թանին Ռաս-Լաֆֆանի նավթային օբյեկտների վրա հարձակումն անվանել է «շատ վտանգավոր սրացում» և պահանջել անհապաղ դադարեցնել հարձակումները, թեև ընդգծել է, որ դիվանագիտությունը մնում է «առաջին և վերջին լուծումը»։
Ռազմական գործողությունները չեն սահմանափակվում Կատարով։ Իրանական հրթիռները նաև հարձակվել են Իսրայելի Հայֆա քաղաքի նավթավերամշակման գործարանի վրա, ինչը հաստատել են իսրայելական լրատվամիջոցները։ Իր հերթին, ամերիկյան զինվորականներն ակտիվացրել են գործողությունները տարածաշրջանում՝ հարվածներ հասցնելով իրանական անօդաչու թռչող սարքերին և արագընթաց հարձակողական նավակներին Հորմուզի նեղուցում, ինչպես նաև Իրաքում իրանամետ ռազմական խմբավորումներին։ ԱՄՆ պաշտպանության նախարար Փիթ Հեգսեթը հայտարարել է, որ ԱՄՆ-ը վնասել կամ խորտակել է առնվազն 120 իրանական ռազմածովային նավ, պնդելով, որ իրանական մակերևութային նավատորմը «այլևս սպառնալիք չի ներկայացնում»։
ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը, թեև հայտարարել է, որ ամերիկյան զորքեր չի ուղարկի Իրան, կոշտ նախազգուշացում է արել։ Նա սպառնացել է «պայթեցնել» Իրանի Հարավային Պարս գազի հանքավայրը «այնպիսի ուժով, որը Իրանը երբեք չի տեսել», եթե Իրանը կրկին հարձակվի Կատարի ՀԲԳ օբյեկտների վրա։ Ավելի վաղ Թրամփը պնդում էր, որ Իսրայելը հարձակվել է Հարավային Պարսի վրա «զայրույթից», բայց այլևս դա չի անի։
Տարածաշրջանային երկրները խորը մտահոգություն են հայտնել։ Կատարի, Բահրեյնի, Եգիպտոսի, Հորդանանի, Քուվեյթի, Լիբանանի, ԱՄԷ-ի, Սաուդյան Արաբիայի, Սիրիայի, Թուրքիայի, Ադրբեջանի և Պակիստանի արտգործնախարարների հանդիպումից հետո հրապարակված համատեղ հայտարարությունը դատապարտել է Իրանի «կանխամտածված հարձակումները» և կոչ արել անհապաղ դադարեցնել հարձակումները, հարգել միջազգային իրավունքը և բարիդրացիության սկզբունքները։ Նրանք նաև նախազգուշացրել են Իրանին՝ ձեռնպահ մնալ Հորմուզի նեղուցը փակելու սպառնալիքներից, որը կենսական նշանակություն ունի նավթի համաշխարհային մատակարարումների համար։
Միջազգային ծովային կազմակերպությունը (IMO), որը ՄԱԿ-ի մարմին է, կոչ է արել ստեղծել անվտանգ միջանցք Պարսից ծոցում՝ այնտեղ արգելափակված նավերն ու նավաստիներին տարհանելու համար՝ ընդգծելով նավագնացության համար աճող սպառնալիքը։ Բացի Կատարից, իրանական անօդաչու թռչող սարքերը հարվածներ են հասցրել նաև Սաուդյան Արաբիայի (Սամրեֆը Յանբուում) և Քուվեյթի (Մինա-Աբդուլլա և ալ-Ահմադի) նավթավերամշակման գործարաններին, ինչը վկայում է հակամարտության գոտու ընդլայնման և տարածաշրջանի ամբողջ էներգետիկ ենթակառուցվածքի վրա դրա ազդեցության մասին։
Տնտեսական հետևանքներն զգացվում են ամբողջ աշխարհում։ Կատարի ՀԲԳ հզորությունների ոչնչացումը «կատարյալ փոթորիկ» է ստեղծել գազի շուկայում։ Ասիացի գնորդները պատրաստ են վճարել ցանկացած գումար, իսկ եվրոպացիները, չնայած նրան, որ ուղղակիորեն կախված չեն կատարական գազից, ստիպված են մրցակցել, ինչը հանգեցնում է գների աճի։ Փորձագետները նշում են, որ կատարական ՀԲԳ-ին փոխարինելու գրեթե ոչինչ չկա, քանի որ խոշորագույն արտադրողը՝ ԱՄՆ-ը, արդեն աշխատում է առավելագույն հզորությամբ։ Այս համատեքստում Ռուսաստանը, որն ունի Եվրոպա գազի մատակարարումներն ավելացնելու զգալի հնարավորություններ, կարող է հայտնվել ուշադրության կենտրոնում, եթե լայնածավալ գազային ճգնաժամը ստիպի Կրեմլի եվրոպական դաշնակիցներին և նույնիսկ ԱՄՆ-ին վերանայել պատժամիջոցների քաղաքականությունը։
Պատերազմը նաև ազդել է Դուբայի՝ որպես «բիզնես-օազիսի» իմիջի վրա, քանի որ ԱՄԷ-ում պարբերաբար իրանական անօդաչու թռչող սարքեր են հայտնվում՝ վտանգելով տարածաշրջանի անվտանգությունն ու կայունությունը։ Իրավիճակը մնում է չափազանց լարված, և համաշխարհային հանրությունը կոչ է անում ապաէսկալացիայի՝ վախենալով համաշխարհային տնտեսության և անվտանգության համար հետագա կործանարար հետևանքներից։
